Bloog Wirtualna Polska
Są 1 119 902 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Zdjęcia w galeriach.


Choroby

poniedziałek, 28 sierpnia 2006 12:02

DZI

SZCZEPIENIA  OCHRONNE
 zabiegi profilaktyczne przede wszystkim przeciwko chorobom wirusowym, jak:

    * nosówka,
    * leptospiroza,
    * choroba Rubartha
    * parvoviroza,
    * parainfluenza,
    * p. wściekliźnie.

CEL
- wytworzenie przez organizm psa przeciwciał odpornościowych, które w przypadku zetknięcia się psa z wirusem niszczą lub osłabiają jego działanie i utrudniają wniknięcie do komórki.

RODZAJE
NATURALNA SZCZEPIONKA-
szczenię od urodzenia do trzeciego miesiąca życia ma odporność wrodzoną "z łona matki", czyli odporność bierną. Od chwili urodzenia odporność ta maleje i w wieku trzech miesięcy jest znikoma. Stosowanie szczepionki, gdy szczenię ma dużą odporność wrodzoną, nie tylko mija się z celem, gdyż żywa szczepionka wrodzona w okresie dużej odporności biernej nie wytwarza odporności czynnej, ponieważ jest niszczona przez przeciwciała przekazane przez matkę. Jednocześnie matczyne  przeciwciała w tej  walce się zużywają co skolei powoduje obniżenie odporności szczenięcia.  

 
8 - 9 tygodni     

Optymalny okres dla zastosowania szczepionki żywej, gdyż wówczas odporność bierna jest już bardzo mała, aby organizm szczenięcia wytworzył możliwie dużo przeciwciał, ale nie tak mała, aby szczenię całkowicie pozbawione było ochrony.

I SZCZEPIENIE p. nosówce, parvovirozie i chorobie Rubartha.
11 - 12 tygodni     Powtórne po upływie 2 tygodni SZCZEPIENIE p. nosówce, parvovirozie i chorobie Rubartha
7 tydzień     Takie WCZESNE SZCZEPIENIE należy powtórzyć w wieku 9 i 11 tygodniu życia, a nie tylko w 7 i 1e wytwarz1 tygodniu.

O szczepieniach i tak decyduje lekarz weterynarii, choćby ze względu na różnorodność szczepionek występujących na rynku, zarówno pod względem zawartych w nich typów przeciwciał, jak i okres ich trwałości podobnie jak w przypadku lekarstw. Jedne wystarczy zażyć raz na jakiś czas, zaś inne należy powtórzyć po określonym czasie. Tak samo jest, gdy odrobaczamy psa. Pamiętać również należy, aby stosowane szczepionki dopuszczone były do obroty w kraju.

Oprócz szczepienia na powyższe choroby, które są najgroźniejsze dla szczenięcia, można stosować uodpornienie na leptospirozę, parainfluenzę, karonawirozie, kaszlu kenelowemu, piroplazmozie i innym. Polecam szczepionki kompleksowe, które nie są dużo droższe od tych podstawowych, a my mamy większą pewność, że szczenię, a później pies będzie zdrowy.

Należy pamiętać, że szczepienia jedynie w około 98% zabezpieczają przed zachorowaniem. Około 2% psów wykazuje osobniczą odporność na szczepionki i nie wytwarza przeciwciał. Dlatego mimo, że pies nasz jest szczepiony, należy unikać kontaktów  z nieznanymi, szczególnie bezdomnymi psami i reagować natychmiast na wszelkie objawy chorób wirusowych. Ponadto po każdej szczepionce obowiązuje 2 tygodniowy okres zakazu kontaktu z innymi zwierzętami ze względu na zmniejszona odporność naszego pupila




KASZEL KENELOWY

            Adenowirus typu 2 (CAV-2) wywołuje infekcje układu oddechowego. Wirus wywołuje kaszel kenelowy (psiarniowy), który ma wpływ na rozprzestrzenianie się choroby droga kropelkową. Zapobiegawczo stosuje się szczepionkę, która jednak nie jest 100% pewnikiem jej uniknięcia, a raczej powoduje jej słabsze objawy.

Pech chciał, że Orinaka przechodziła go ponownie w czasie, gdy była szczenna. Wszelkie lekarstwa w tym oczywiście antybiotyki w postaci zastrzyków były niemożliwe. Chciałam jej ulżyć i teraz mogę wszystkim polecić stary, wypróbowany sposób: letnie mleko z masłem i miodem, czyli napój jaki nie wspominamy słodko z naszego dzieciństwa, acz w tym wypadku okazał się w 100% pomocny! W przypadku, gdy pies to nie suka i nie jest szczenna, polecam wodę z miodem łyżka stołowa na litr wody.

OBJAWY:

·  suchy, gwałtowny kaszel,

·  krztuszenie się,

· odruchy wymiotne,

· powiększenie migdałków,

· skąpe upływy z nosa i worków spojówkowych,

· gorączka,

· brak apetytu.

REZULTATY:

· zapalenie gardła, migdałków, oskrzeli a nawet płóc.

Choroba trwa ok. 7-14 dni.




NOSÓWKA


            Choroba zakaźna, która niestety ciągle jeszcze zbiera śmiertelne żniwo wśród psów. Jedynym sposobem uchronienia naszego pupila jest szczepionka. Najbardziej narażone są jednak szczenięta. Dorosłe psy wydają się być bardziej odporne.

OBJAWY:

·  dwufazowy wzrost temperatury,

·  zapalenie oskrzeli i płuc,

·  zapalenie spojówek,

·   biegunka,

·  brak apetytu,

·  ropne upławy z nosa,

·  ogólne złe samopoczucie.

REZULTATY:

·  komplikacje układu nerwowego.



PARWOWIROZA
               Choroba najczęściej występująca u psów z 50% śmiertelnością. Źródłem zakażenia są chore lub zakażone zwierzęta. Infekcja następuje poprzez wydalany przez chore zwierzęta kał, który może zawierać do miliarda zarazków, mogących zarazić milion psów. Tym bardziej, że jest on aktywny do 6 miesięcy.

Walka domowym sposobem możliwa jest poprzez odkażanie miejsc pobytu naszych pupili podchlorem sodu, który zawarty jest m.in. w “Domestosie”.

OBJAWY:

    *      wymioty,
    *     biegunka,
    *      gorączka,
    *      brak apetytu w tym chęci picia,
    *      depresja.

REZULTATY:

    *      odwodnienie,
    *      utrata masy ciała.

Powrót do zdrowia następuje równie szybko jak zachorowanie.

Nie ma zagrożenia dla człowieka.


KLESZCZE

 
   Kleszcze należą do gromady pajęczaków, do której zaliczamy także pająki czy roztocza. Wyróżniamy około 850 gatunków kleszczy. Wszystkie one posiadają 3 pary odnóży w czasie dojrzewania, a 4 pary odnóży, kiedy są dorosłe. Dzięki nim mogą przechodzić ze źdźbła trawy czy liści na swojego żywiciela - psa, kota czy człowieka. Kleszcze posiadają specjalny organ nazywany narządem Haller'a - wyczuwa on zapach, ciepło i wilgoć, dzięki czemu może łatwo znaleźć człowieka czy psa. Kleszcze wspinają się na koniuszek źdźbła trawy i tam czekają na zdobycz - kiedy czują, że zwierzę jest blisko - przechodzą na jego sierść.

Pożywieniem kleszczy jest krew - zarówno człowieka, jak i psa, kota czy każdego innego zwierzęcia. Kleszcze wkręcają się częścią swojej głowy w skórę i zaczynają ssać krew. Krew jest niezbędna do rozwoju wszystkich postaci kleszczy (oprócz jaja) - i dorosłych i młodocianych.

Cykl życiowy kleszczy trwa 2 lata. Przez ten czas z jaj złożonych przez samicę powstają kolejno: larwa, nimfa i osobnik dorosły, który znów może złożyć jaja. W ten sposób cykl znów się powtarza. Na wiosnę samica kleszcza składa do ziemi jaja. Jednorazowo składa ona ok. 3000 jaj. Z nich, późnym latem, wylęgają się larwy.
Larwa, która jest wielkości kropki, znajduje jakieś zwierzę (zwykle jest to ptak lub gryzoń) i żywi się jego krwią przez klika dni. Potem opuszcza swojego żywiciela i spada na ziemię. Tutaj, dobrze najedzona larwa, rozwija się w następne stadium - nimfę - zwykle ma to miejsce jesienią. Nimfy pozostają w ziemi na okres zimy, są wtedy nieaktywne. Zbliżająca się wiosna aktywuje je i zaczynają poszukiwać żywiciela. Kiedy go znajdą, piją jego krew przez kilka dni i potem, już najedzone, spadają na ziemię, gdzie przekształcają się w osobnika dorosłego.

Pod koniec lata i przez całą jesień dorosłe kleszcze (samce i samice) żywią się krwią i kopulują. Tuż przed zimą samce giną a, samice przeczekują zimę i na wiosnę znoszą jaja. Jeśli dorosłe kleszcze nie mogą na jesieni znaleźć żywiciela, przeczekują zimę i na wiosnę znów szukają żywiciela, piją jego krew, kopulują i samica składa jaja.

    Kleszcze przenoszą szereg chorób, które są niezwykle niebezpieczne zarówno dla zwierząt, jak i dla człowieka. W Polsce najczęściej kleszcze przenoszą tzw. babeszjozę (piroplazmozę) czyli zakażenie pierwotniakiem Babesia canis. Zdarzają się także przypadki kleszczowego zapalenia mózgu u ludzi oraz boreliozy (choroba z Lyme) u ludzi i psów.
   Ponadto kleszcze mogą wywoływać alergię miejscową w postaci zaczerwienienia i bolesności skóry.
Babeszjoza (piroplazmoza)

PRZYCZYNA - pierwotniak Babesia canis wywołujący tę chorobę. Wraz ze śliną kleszcza, pierwotniak dostaje się do krwi psa i wnika do wnętrza czerwonych krwinek (erytrocytów) i tutaj rozmnaża się. Czasem we wnętrzu czerwonej krwinki można znaleźć 2 czy nawet 4 pierwotniaki. Zaatakowane krwinki czerwone ulegają całkowitemu zniszczeniu, rozpadają się a z ich wnętrza wysypują się pierwotniaki i atakują kolejne erytrocyty - te znów rozpadają się, uwalniając pierwotniaki itd.

OBJAWY - początkowo pies jest nieznacznie osłabiony, co wynika z rozwijającej się anemii (czerwone krwinki są stale atakowane i niszczone - z każdym dniem jest ich coraz mniej) i gorączki. Pies może także mieć mniejszy apetyt. Potem choroba rozwija się bardzo szybko - nagle pies całkiem słabnie, ma bardzo wysoką gorączkę, wymiotuje. Dochodzi do uszkodzenia wątroby i nerek - pojawia się żółtaczka, a mocz ma czerwony kolor. Niezbędna jest natychmiastowa pomoc lekarza weterynarii.
   Bardzo rzadko zdarza się przewlekła babeszjoza. W takim przypadku pies ma co kilka dni czy tygodni gorączkę, niechętnie je i bardzo szybko chudnie. W takim przypadku rozpoznanie choroby jest bardzo trudne.

Objawy choroby, jej nagły początek i odpowiednia pora roku (czyli taka, kiedy są kleszcze) są ważną wskazówką dla lekarza. Jednak w celu potwierdzenia choroby niezbędne jest badanie krwi. Oglądając krew pod mikroskopem można zauważyć w czerwonych krwinkach pierwotniaki. Ponadto badanie to pozwala na ocenę stanu wątroby, nerek i określenie jak silna jest anemia. Niekiedy pomocne jest także badanie moczu.

   LECZENIE -  długotrwałe i czasochłonne. Pies musi otrzymywać specjalne leki niszczące pierwotniaki a także kroplówki i leki osłaniające wątrobę oraz nerki. Niekiedy niezbędna jest transfuzja krwi. Często, mimo starań właściciela i lekarza i stosowania odpowiednich leków, wiele zwierząt nie przeżywa.
Choroby nie można także wyleczyć całkowicie - po wyzdrowieniu, po jakimś czasie zwykle zdarzają się nawroty, jednak zazwyczaj przebiegają one łagodniej. Dlatego tak ważne jest stosowanie odpowiedniej profilaktyki - czyli zabezpieczanie psa przed kleszczami.
Borelioza (choroba z Lyme)

PRZYCZYNA - bakterie z gatunku Borrelia burgdorferi przenoszone są przez kleszcze. Tylko niektóre gatunki kleszczy są rezerwuarem choroby, a sama choroba występuje u psów bardzo rzadko.Wraz ze śliną kleszcza bakterie przedostają się do krwi psa, skąd wędrują do wszystkich organów m.in. do serca, mózgu, nerek i stawów. W przypadku ciężarnej suki istnieje także niebezpieczeństwo, że zaatakowane zostaną płody. W zainfekowanych narządach dochodzi do stanu zapalnego i niszczenia tkanek.

OBJAWY - problemy z poruszaniem się, spowodowane silnym zapaleniem wielu stawów. Zaatakowane stawy są obrzęknięte, gorące i bolesne, pies ma gorączkę, nie je, jest apatyczny. Mogą wystąpić problemy z oddychaniem i powiększenie węzłów chłonnych. Jeśli doszło do zapalenia mózgu mogą pojawić się także objawy neurologiczne. W niektórych przypadkach dochodzi także do uszkodzenia serca i rozwoju artymii i niewydolności krążenia.

ROZPOZNANIE - trudne, ponieważ istnieje wiele chorób stawów, przy których dochodzi o ich obrzęku i bolesności. W diagnozie pomocne są badania krwi, moczu oraz badanie mazi pobranej z zaatakowanych stawów.

LECZENIE - stosowanie antybiotyków oraz środków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Zwykle pierwsze efekty leczenia widać już po 2-3 dniach - gorączka spada, pies czuje się lepiej. Dodatkowo można także oziębiać chore stawy np. za pomocą okładów.
 
Zabezpieczenie przed KLESZCZAMI

   Obecnie w Polsce jest kilka preparatów, które chronią psy i koty przed kleszczami. Zawarte w nich substancje zabijają kleszcze i są nieszkodliwe dla zwierząt (oczywiście jeśli są stosowane prawidłowo). Poniżej pokazane są zalecane przez autorów preparaty.


FIPRex - jest conajmniej o 10 zł tańszy od Frontlain, który ostatnio strasznie zdrożał.
                Ponadto ten preparat ma takie samo działanie i składniki jak Frontlain a działa o miesiąc dłużej !!!,
                gdy tamten działa zwykle dp 3 m-cy ten nawet do 4-ch miesięcy
Frontline - spray lub postać spot-on

        - ochrona przed kleszczami przez 30 dni, przed pchłami przez 60 dni
Kiltix - obroża - chroni przed kleszczami i pchłami przez 7 miesięcy
Preventic - obroża - chroni przed kleszczami przez 4 miesiące
Bolfo - obroża - ochrona przed pchłami przez 5 miesięcy, przed kleszczami 10 tygodni
 

Nie należy się martwić, gdy mimo zabezpieczenia znajdziemy na psie kleszcza, gdyż nie ma substancji, która odstrasza kleszcze i powoduje, że nie atakują one psa.. Wszystkie preparaty przeciwkleszczowe gwarantują jedynie, że kleszcz nie będzie pił krwi i w ciągu 48 godzin zginie lub odpadnie. Wystarcza to zwykle, aby kleszcz nie przeniósł choroby, gdyż musiałby on pić krew przez ponad 24 godziny.
Kleszcza można usunąć - wykręcając go małymi szczypczykami, przy czym koniecznie trzeba kręcić w lewo.
Nie wolno smarować kleszcza masłem, olejem, smalcem, maściami itp. Nie należy także przypalać go czymś gorącym ani polewać rozpuszczalnikami czy żrącymi substancjami

EDziedziczne choroby oczuCZENIE CHORÓB OCZU

Choroby oczu ujawniają się zazwyczaj w późniejszym wieku, a tylko nieliczne schorzenia można stwierdzić już u szczeniąt. Niewątpliwie utrudnia to walkę z chorobami. W wielu krajach aby pies/suka uzyskały status hodowlany muszą się wylegitymować badaniami oczu. Niestety nie w Polsce i niestety nie u husky. Badania takie trzeba powtarzać co roku, aby wykryć te z nich, które ujawniają się dopiero w późniejszym wieku. 

Za wiele chorób oczu są odpowiedzialne geny recesywne, oznacza to że psy które po badaniu oczu uznaje się za zdrowe, możliwe że są takie tylko fenotypowo, natomiast mogą być nosicielami wadliwych genów. Zatem po zdrowych rodzicach mogą urodzić się chore psy. Badania oczu powinny mieć ogromne znaczenie dla hodowców, pod warunkiem że do publicznej wiadomości będą podawane nie tylko psy wolne od choroby. Teoretycznie takie dane dają pogląd na sytuacje w populacji i pozwalają na ustalenie nosicieli. Posiadając takie informacje  hodowcy mogą uniknąć określonych psów lub całych linii. Jednak tylko niewielki procent hodowców (przynajmniej w Polsce) przywiązuje wagę do badań, a także nie unikają krycia psami z rozpoznanymi chorobami oczu, lub takimi, których potomstwo było/jest chore. W Niemczech, w biuletynach klubowych zamieszczany jest wykaz psów u których wykryto choroby oczu. U nas niestety nie, psy ewidentnie chore lub ewidentni nosiciele bez żadnych ograniczeń są używane w hodowli. Wszystkie osobniki nie posiadające badań oczu powinny być uznane za podejrzane. Właściwie dopiero u psa ośmioletniego lub starszego u którego nigdy nie wykryto objawów żadnej choroby oczu można ze stuprocentową pewnością uznać za zdrowego.

Genetycznie uwarunkowania choroby oczu są wśród psów bardzo rozpowszechnione. niektóre sprowadzają się do obecności w oku struktur które normalnie występują tylko u płodu, inne to bolesne schorzenia np. entoprium, które można stosunkowo łatwo zlikwidować za pomocą prostego zabiegu chirurgicznego, jeszcze inne zaś to przewlekle i nieuleczalne choroby, które ostatecznie prowadza do kompletnej ślepoty (PRA)

Wady genetyczne i choroby oczu
na podstawie książki "Genetyka w praktyce - poradnik dla hodowców psów", M.Willis

nazwa wady/choroby objawy sposób dziedziczenia częstość występowania
afazja brak soczewki może być wada rozwojowa bardzo rzadka
katarakta zmętnienie soczewki autosomalna cecha dominująca ?
katarakta młodzieńcza
juvenile cataract
zmętnienie soczewki autosomalna cecha recesywna rożna, nierzadko u husky
dystrofia rogówki zmętnienie i owrzodzenie rogówki lub zetniecie przy niedoczynności tarczycy autosomalna cecha recesywna dość częsta u husky!!
skórzak cysty n a rogówce autosomalna cecha recesywna rzadka
distichiasis podwójny rząd rzęs nieznany niezbyt częsta
ektoprium wywiniecie powieki na zewnątrz nieznany częsta u niektórych ras
entropium podwiniecie powieki do wnętrza oka niejasny (prawdopodobnie cecha ilościowa) bardzo częsta
glaucoma (jaskra) wyłupiaste oczy, wzrost ciśnienia śródgałkowego nieznany (może być nabyta) bardzo częsta u niektórych ras
hemeralopia ślepota w pełnym świetle słonecznym autosomalna cecha recesywna nierzadka u malamutów
chroniczne zapalenie rogówki ropne wycieki, zaczerwienienia autosomalna cecha recesywna 4%
zwichniecie soczewki przemieszenie soczewki autosomalna cecha recesywna dość częsta u terierów
postępujący zanik siatkówki PRA degeneracja siatkówki, prowadzi na ogol do ślepoty autosomalna cecha recesywna dość częsta u niektórych ras

Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Choroby

poniedziałek, 28 sierpnia 2006 12:00

DZI

SZCZEPIENIA  OCHRONNE
 zabiegi profilaktyczne przede wszystkim przeciwko chorobom wirusowym, jak:

    * nosówka,
    * leptospiroza,
    * choroba Rubartha
    * parvoviroza,
    * parainfluenza,
    * p. wściekliźnie.

CEL
- wytworzenie przez organizm psa przeciwciał odpornościowych, które w przypadku zetknięcia się psa z wirusem niszczą lub osłabiają jego działanie i utrudniają wniknięcie do komórki.

RODZAJE
NATURALNA SZCZEPIONKA-
szczenię od urodzenia do trzeciego miesiąca życia ma odporność wrodzoną "z łona matki", czyli odporność bierną. Od chwili urodzenia odporność ta maleje i w wieku trzech miesięcy jest znikoma. Stosowanie szczepionki, gdy szczenię ma dużą odporność wrodzoną, nie tylko mija się z celem, gdyż żywa szczepionka wrodzona w okresie dużej odporności biernej nie wytwarza odporności czynnej, ponieważ jest niszczona przez przeciwciała przekazane przez matkę. Jednocześnie matczyne  przeciwciała w tej  walce się zużywają co skolei powoduje obniżenie odporności szczenięcia.  

 
8 - 9 tygodni     

Optymalny okres dla zastosowania szczepionki żywej, gdyż wówczas odporność bierna jest już bardzo mała, aby organizm szczenięcia wytworzył możliwie dużo przeciwciał, ale nie tak mała, aby szczenię całkowicie pozbawione było ochrony.

I SZCZEPIENIE p. nosówce, parvovirozie i chorobie Rubartha.
11 - 12 tygodni     Powtórne po upływie 2 tygodni SZCZEPIENIE p. nosówce, parvovirozie i chorobie Rubartha
7 tydzień     Takie WCZESNE SZCZEPIENIE należy powtórzyć w wieku 9 i 11 tygodniu życia, a nie tylko w 7 i 1e wytwarz1 tygodniu.

O szczepieniach i tak decyduje lekarz weterynarii, choćby ze względu na różnorodność szczepionek występujących na rynku, zarówno pod względem zawartych w nich typów przeciwciał, jak i okres ich trwałości podobnie jak w przypadku lekarstw. Jedne wystarczy zażyć raz na jakiś czas, zaś inne należy powtórzyć po określonym czasie. Tak samo jest, gdy odrobaczamy psa. Pamiętać również należy, aby stosowane szczepionki dopuszczone były do obroty w kraju.

Oprócz szczepienia na powyższe choroby, które są najgroźniejsze dla szczenięcia, można stosować uodpornienie na leptospirozę, parainfluenzę, karonawirozie, kaszlu kenelowemu, piroplazmozie i innym. Polecam szczepionki kompleksowe, które nie są dużo droższe od tych podstawowych, a my mamy większą pewność, że szczenię, a później pies będzie zdrowy.

Należy pamiętać, że szczepienia jedynie w około 98% zabezpieczają przed zachorowaniem. Około 2% psów wykazuje osobniczą odporność na szczepionki i nie wytwarza przeciwciał. Dlatego mimo, że pies nasz jest szczepiony, należy unikać kontaktów  z nieznanymi, szczególnie bezdomnymi psami i reagować natychmiast na wszelkie objawy chorób wirusowych. Ponadto po każdej szczepionce obowiązuje 2 tygodniowy okres zakazu kontaktu z innymi zwierzętami ze względu na zmniejszona odporność naszego pupila




KASZEL KENELOWY

            Adenowirus typu 2 (CAV-2) wywołuje infekcje układu oddechowego. Wirus wywołuje kaszel kenelowy (psiarniowy), który ma wpływ na rozprzestrzenianie się choroby droga kropelkową. Zapobiegawczo stosuje się szczepionkę, która jednak nie jest 100% pewnikiem jej uniknięcia, a raczej powoduje jej słabsze objawy.

Pech chciał, że Orinaka przechodziła go ponownie w czasie, gdy była szczenna. Wszelkie lekarstwa w tym oczywiście antybiotyki w postaci zastrzyków były niemożliwe. Chciałam jej ulżyć i teraz mogę wszystkim polecić stary, wypróbowany sposób: letnie mleko z masłem i miodem, czyli napój jaki nie wspominamy słodko z naszego dzieciństwa, acz w tym wypadku okazał się w 100% pomocny! W przypadku, gdy pies to nie suka i nie jest szczenna, polecam wodę z miodem łyżka stołowa na litr wody.

OBJAWY:

·  suchy, gwałtowny kaszel,

·  krztuszenie się,

· odruchy wymiotne,

· powiększenie migdałków,

· skąpe upływy z nosa i worków spojówkowych,

· gorączka,

· brak apetytu.

REZULTATY:

· zapalenie gardła, migdałków, oskrzeli a nawet płóc.

Choroba trwa ok. 7-14 dni.




NOSÓWKA


            Choroba zakaźna, która niestety ciągle jeszcze zbiera śmiertelne żniwo wśród psów. Jedynym sposobem uchronienia naszego pupila jest szczepionka. Najbardziej narażone są jednak szczenięta. Dorosłe psy wydają się być bardziej odporne.

OBJAWY:

·  dwufazowy wzrost temperatury,

·  zapalenie oskrzeli i płuc,

·  zapalenie spojówek,

·   biegunka,

·  brak apetytu,

·  ropne upławy z nosa,

·  ogólne złe samopoczucie.

REZULTATY:

·  komplikacje układu nerwowego.



PARWOWIROZA
               Choroba najczęściej występująca u psów z 50% śmiertelnością. Źródłem zakażenia są chore lub zakażone zwierzęta. Infekcja następuje poprzez wydalany przez chore zwierzęta kał, który może zawierać do miliarda zarazków, mogących zarazić milion psów. Tym bardziej, że jest on aktywny do 6 miesięcy.

Walka domowym sposobem możliwa jest poprzez odkażanie miejsc pobytu naszych pupili podchlorem sodu, który zawarty jest m.in. w “Domestosie”.

OBJAWY:

    *      wymioty,
    *     biegunka,
    *      gorączka,
    *      brak apetytu w tym chęci picia,
    *      depresja.

REZULTATY:

    *      odwodnienie,
    *      utrata masy ciała.

Powrót do zdrowia następuje równie szybko jak zachorowanie.

Nie ma zagrożenia dla człowieka.


KLESZCZE

 
   Kleszcze należą do gromady pajęczaków, do której zaliczamy także pająki czy roztocza. Wyróżniamy około 850 gatunków kleszczy. Wszystkie one posiadają 3 pary odnóży w czasie dojrzewania, a 4 pary odnóży, kiedy są dorosłe. Dzięki nim mogą przechodzić ze źdźbła trawy czy liści na swojego żywiciela - psa, kota czy człowieka. Kleszcze posiadają specjalny organ nazywany narządem Haller'a - wyczuwa on zapach, ciepło i wilgoć, dzięki czemu może łatwo znaleźć człowieka czy psa. Kleszcze wspinają się na koniuszek źdźbła trawy i tam czekają na zdobycz - kiedy czują, że zwierzę jest blisko - przechodzą na jego sierść.

Pożywieniem kleszczy jest krew - zarówno człowieka, jak i psa, kota czy każdego innego zwierzęcia. Kleszcze wkręcają się częścią swojej głowy w skórę i zaczynają ssać krew. Krew jest niezbędna do rozwoju wszystkich postaci kleszczy (oprócz jaja) - i dorosłych i młodocianych.

Cykl życiowy kleszczy trwa 2 lata. Przez ten czas z jaj złożonych przez samicę powstają kolejno: larwa, nimfa i osobnik dorosły, który znów może złożyć jaja. W ten sposób cykl znów się powtarza. Na wiosnę samica kleszcza składa do ziemi jaja. Jednorazowo składa ona ok. 3000 jaj. Z nich, późnym latem, wylęgają się larwy.
Larwa, która jest wielkości kropki, znajduje jakieś zwierzę (zwykle jest to ptak lub gryzoń) i żywi się jego krwią przez klika dni. Potem opuszcza swojego żywiciela i spada na ziemię. Tutaj, dobrze najedzona larwa, rozwija się w następne stadium - nimfę - zwykle ma to miejsce jesienią. Nimfy pozostają w ziemi na okres zimy, są wtedy nieaktywne. Zbliżająca się wiosna aktywuje je i zaczynają poszukiwać żywiciela. Kiedy go znajdą, piją jego krew przez kilka dni i potem, już najedzone, spadają na ziemię, gdzie przekształcają się w osobnika dorosłego.

Pod koniec lata i przez całą jesień dorosłe kleszcze (samce i samice) żywią się krwią i kopulują. Tuż przed zimą samce giną a, samice przeczekują zimę i na wiosnę znoszą jaja. Jeśli dorosłe kleszcze nie mogą na jesieni znaleźć żywiciela, przeczekują zimę i na wiosnę znów szukają żywiciela, piją jego krew, kopulują i samica składa jaja.

    Kleszcze przenoszą szereg chorób, które są niezwykle niebezpieczne zarówno dla zwierząt, jak i dla człowieka. W Polsce najczęściej kleszcze przenoszą tzw. babeszjozę (piroplazmozę) czyli zakażenie pierwotniakiem Babesia canis. Zdarzają się także przypadki kleszczowego zapalenia mózgu u ludzi oraz boreliozy (choroba z Lyme) u ludzi i psów.
   Ponadto kleszcze mogą wywoływać alergię miejscową w postaci zaczerwienienia i bolesności skóry.
Babeszjoza (piroplazmoza)

PRZYCZYNA - pierwotniak Babesia canis wywołujący tę chorobę. Wraz ze śliną kleszcza, pierwotniak dostaje się do krwi psa i wnika do wnętrza czerwonych krwinek (erytrocytów) i tutaj rozmnaża się. Czasem we wnętrzu czerwonej krwinki można znaleźć 2 czy nawet 4 pierwotniaki. Zaatakowane krwinki czerwone ulegają całkowitemu zniszczeniu, rozpadają się a z ich wnętrza wysypują się pierwotniaki i atakują kolejne erytrocyty - te znów rozpadają się, uwalniając pierwotniaki itd.

OBJAWY - początkowo pies jest nieznacznie osłabiony, co wynika z rozwijającej się anemii (czerwone krwinki są stale atakowane i niszczone - z każdym dniem jest ich coraz mniej) i gorączki. Pies może także mieć mniejszy apetyt. Potem choroba rozwija się bardzo szybko - nagle pies całkiem słabnie, ma bardzo wysoką gorączkę, wymiotuje. Dochodzi do uszkodzenia wątroby i nerek - pojawia się żółtaczka, a mocz ma czerwony kolor. Niezbędna jest natychmiastowa pomoc lekarza weterynarii.
   Bardzo rzadko zdarza się przewlekła babeszjoza. W takim przypadku pies ma co kilka dni czy tygodni gorączkę, niechętnie je i bardzo szybko chudnie. W takim przypadku rozpoznanie choroby jest bardzo trudne.

Objawy choroby, jej nagły początek i odpowiednia pora roku (czyli taka, kiedy są kleszcze) są ważną wskazówką dla lekarza. Jednak w celu potwierdzenia choroby niezbędne jest badanie krwi. Oglądając krew pod mikroskopem można zauważyć w czerwonych krwinkach pierwotniaki. Ponadto badanie to pozwala na ocenę stanu wątroby, nerek i określenie jak silna jest anemia. Niekiedy pomocne jest także badanie moczu.

   LECZENIE -  długotrwałe i czasochłonne. Pies musi otrzymywać specjalne leki niszczące pierwotniaki a także kroplówki i leki osłaniające wątrobę oraz nerki. Niekiedy niezbędna jest transfuzja krwi. Często, mimo starań właściciela i lekarza i stosowania odpowiednich leków, wiele zwierząt nie przeżywa.
Choroby nie można także wyleczyć całkowicie - po wyzdrowieniu, po jakimś czasie zwykle zdarzają się nawroty, jednak zazwyczaj przebiegają one łagodniej. Dlatego tak ważne jest stosowanie odpowiedniej profilaktyki - czyli zabezpieczanie psa przed kleszczami.
Borelioza (choroba z Lyme)

PRZYCZYNA - bakterie z gatunku Borrelia burgdorferi przenoszone są przez kleszcze. Tylko niektóre gatunki kleszczy są rezerwuarem choroby, a sama choroba występuje u psów bardzo rzadko.Wraz ze śliną kleszcza bakterie przedostają się do krwi psa, skąd wędrują do wszystkich organów m.in. do serca, mózgu, nerek i stawów. W przypadku ciężarnej suki istnieje także niebezpieczeństwo, że zaatakowane zostaną płody. W zainfekowanych narządach dochodzi do stanu zapalnego i niszczenia tkanek.

OBJAWY - problemy z poruszaniem się, spowodowane silnym zapaleniem wielu stawów. Zaatakowane stawy są obrzęknięte, gorące i bolesne, pies ma gorączkę, nie je, jest apatyczny. Mogą wystąpić problemy z oddychaniem i powiększenie węzłów chłonnych. Jeśli doszło do zapalenia mózgu mogą pojawić się także objawy neurologiczne. W niektórych przypadkach dochodzi także do uszkodzenia serca i rozwoju artymii i niewydolności krążenia.

ROZPOZNANIE - trudne, ponieważ istnieje wiele chorób stawów, przy których dochodzi o ich obrzęku i bolesności. W diagnozie pomocne są badania krwi, moczu oraz badanie mazi pobranej z zaatakowanych stawów.

LECZENIE - stosowanie antybiotyków oraz środków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Zwykle pierwsze efekty leczenia widać już po 2-3 dniach - gorączka spada, pies czuje się lepiej. Dodatkowo można także oziębiać chore stawy np. za pomocą okładów.
 
Zabezpieczenie przed KLESZCZAMI

   Obecnie w Polsce jest kilka preparatów, które chronią psy i koty przed kleszczami. Zawarte w nich substancje zabijają kleszcze i są nieszkodliwe dla zwierząt (oczywiście jeśli są stosowane prawidłowo). Poniżej pokazane są zalecane przez autorów preparaty.


FIPRex - jest conajmniej o 10 zł tańszy od Frontlain, który ostatnio strasznie zdrożał.
                Ponadto ten preparat ma takie samo działanie i składniki jak Frontlain a działa o miesiąc dłużej !!!,
                gdy tamten działa zwykle dp 3 m-cy ten nawet do 4-ch miesięcy
Frontline - spray lub postać spot-on

        - ochrona przed kleszczami przez 30 dni, przed pchłami przez 60 dni
Kiltix - obroża - chroni przed kleszczami i pchłami przez 7 miesięcy
Preventic - obroża - chroni przed kleszczami przez 4 miesiące
Bolfo - obroża - ochrona przed pchłami przez 5 miesięcy, przed kleszczami 10 tygodni
 

Nie należy się martwić, gdy mimo zabezpieczenia znajdziemy na psie kleszcza, gdyż nie ma substancji, która odstrasza kleszcze i powoduje, że nie atakują one psa.. Wszystkie preparaty przeciwkleszczowe gwarantują jedynie, że kleszcz nie będzie pił krwi i w ciągu 48 godzin zginie lub odpadnie. Wystarcza to zwykle, aby kleszcz nie przeniósł choroby, gdyż musiałby on pić krew przez ponad 24 godziny.
Kleszcza można usunąć - wykręcając go małymi szczypczykami, przy czym koniecznie trzeba kręcić w lewo.
Nie wolno smarować kleszcza masłem, olejem, smalcem, maściami itp. Nie należy także przypalać go czymś gorącym ani polewać rozpuszczalnikami czy żrącymi substancjami

EDZICZENIE CHORÓB OCZU

Choroby oczu ujawniają się zazwyczaj w późniejszym wieku, a tylko nieliczne schorzenia można stwierdzić już u szczeniąt. Niewątpliwie utrudnia to walkę z chorobami. W wielu krajach aby pies/suka uzyskały status hodowlany muszą się wylegitymować badaniami oczu. Niestety nie w Polsce i niestety nie u husky. Badania takie trzeba powtarzać co roku, aby wykryć te z nich, które ujawniają się dopiero w późniejszym wieku. 

Za wiele chorób oczu są odpowiedzialne geny recesywne, oznacza to że psy które po badaniu oczu uznaje się za zdrowe, możliwe że są takie tylko fenotypowo, natomiast mogą być nosicielami wadliwych genów. Zatem po zdrowych rodzicach mogą urodzić się chore psy. Badania oczu powinny mieć ogromne znaczenie dla hodowców, pod warunkiem że do publicznej wiadomości będą podawane nie tylko psy wolne od choroby. Teoretycznie takie dane dają pogląd na sytuacje w populacji i pozwalają na ustalenie nosicieli. Posiadając takie informacje  hodowcy mogą uniknąć określonych psów lub całych linii. Jednak tylko niewielki procent hodowców (przynajmniej w Polsce) przywiązuje wagę do badań, a także nie unikają krycia psami z rozpoznanymi chorobami oczu, lub takimi, których potomstwo było/jest chore. W Niemczech, w biuletynach klubowych zamieszczany jest wykaz psów u których wykryto choroby oczu. U nas niestety nie, psy ewidentnie chore lub ewidentni nosiciele bez żadnych ograniczeń są używane w hodowli. Wszystkie osobniki nie posiadające badań oczu powinny być uznane za podejrzane. Właściwie dopiero u psa ośmioletniego lub starszego u którego nigdy nie wykryto objawów żadnej choroby oczu można ze stuprocentową pewnością uznać za zdrowego.

Genetycznie uwarunkowania choroby oczu są wśród psów bardzo rozpowszechnione. niektóre sprowadzają się do obecności w oku struktur które normalnie występują tylko u płodu, inne to bolesne schorzenia np. entoprium, które można stosunkowo łatwo zlikwidować za pomocą prostego zabiegu chirurgicznego, jeszcze inne zaś to przewlekle i nieuleczalne choroby, które ostatecznie prowadza do kompletnej ślepoty (PRA)

Wady genetyczne i choroby oczu
na podstawie książki "Genetyka w praktyce - poradnik dla hodowców psów", M.Willis

nazwa wady/choroby objawy sposób dziedziczenia częstość występowania
afazja brak soczewki może być wada rozwojowa bardzo rzadka
katarakta zmętnienie soczewki autosomalna cecha dominująca ?
katarakta młodzieńcza
juvenile cataract
zmętnienie soczewki autosomalna cecha recesywna rożna, nierzadko u husky
dystrofia rogówki zmętnienie i owrzodzenie rogówki lub zetniecie przy niedoczynności tarczycy autosomalna cecha recesywna dość częsta u husky!!
skórzak cysty n a rogówce autosomalna cecha recesywna rzadka
distichiasis podwójny rząd rzęs nieznany niezbyt częsta
ektoprium wywiniecie powieki na zewnątrz nieznany częsta u niektórych ras
entropium podwiniecie powieki do wnętrza oka niejasny (prawdopodobnie cecha ilościowa) bardzo częsta
glaucoma (jaskra) wyłupiaste oczy, wzrost ciśnienia śródgałkowego nieznany (może być nabyta) bardzo częsta u niektórych ras
hemeralopia ślepota w pełnym świetle słonecznym autosomalna cecha recesywna nierzadka u malamutów
chroniczne zapalenie rogówki ropne wycieki, zaczerwienienia autosomalna cecha recesywna 4%
zwichniecie soczewki przemieszenie soczewki autosomalna cecha recesywna dość częsta u terierów
postępujący zanik siatkówki PRA degeneracja siatkówki, prowadzi na ogol do ślepoty autosomalna cecha recesywna dość częsta u niektórych ras

Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Zdjęcia w galeriach.


wtorek, 30 września 2014

Licznik odwiedzin:  18 653  

Kalendarz

« wrzesień »
pn wt śr cz pt sb nd
01020304050607
08091011121314
15161718192021
22232425262728
2930     

Archiwum

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 18653

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl